![]() |
![]() |
|
|
مرگ اسمیت از نقاط تلخ تارخ نژادپرستی در امریکا است.اسمیت 35 ساله که دوران خوانندگی اش رو به افول گذاشته بود در یک تصادف جاده ای بسیار اسیب دیده بود و باید سریع بستری می شد و بیمارستانها به دلیل رنگ پوست او از پذیرش او امتناع کردند و اینگونه اولین موزیسین بزرگ زن در موسیقی بلوز جان باخت. روایت دقیقی از روزهای اولیه زندگی او در دسترس نیست اما در کتاب "بسی" نوشته "کریس آلبرتسون" که حاصل تحقیقات دقیق او در مورد زنگی و هنر اسمیت است تاریخ تولد بسی در سال 1894 عنوان شده.البته در برخی منابع به سال جولای 1892 هم اشاره شده. پدر او کارگری بود که به طور پاره وقت در مراسم غسل تعمید هم مشارکت می کرد.زندگی کارگری آنها در همان دوران کودکی بسی از هم گسیخت.بسی زمانی پدرش را از دست داد که کمتر از 8 سال داشت. بسی جوان پیش از آنکه به عنوان رقصنده به جایی برود که "ما رینی"(از خوانندگان پیشگام زن در موسیقی بلوز1886-1939 ) برنامه اجرا می کرد، در گوشه خیابان ها برای امرار ماش می خواند.بسی سال ها با همراهی برادرش در شهر نوازدگان دوره گرد بودند. رینی استعداد بسی را درک کرد و او را همراهی کرد تا بتواند در فضای موسیقی آن زمان امریکا مطرح شود. در سال 1920 بسی اسمیت و اجراهای درخشان او یکمرتبه مورد توجه قرار گرفت و به لقب بهترین خواننده زن موسیقی بلوز را دادند.البته با در نظر گرفتن جنبه های تاریخی میتوان بسی اسمیت را بهترین خواننده زن موسیقی بلوز دانست. نحوه خوانندگی بسی در موسیقی بلوز زمان خودش کاملا ً منحصر به فرد و بدیع بود و آواز رها و بی پروای او که در قاب شکیل حنجره تکنیکی عجیب او ارائه می شد،بیشترین تاثیر را بر موزیسین های زن بلوز بعد از خودش گذاشت.خوانندگانی همچون بیلی هالیدِی(1959-1915)،ماهالیا جکسون(1972-1911) و بلوز خوان بزرگ دهه 1960 جنیس جاپلین (1970-1943). دهه 1920 برای بسی دهه پر کاری بود.او ضبط آثارش را از سال 1923 با شرکت کلمبیا آغاز کرد و دو قطعه " بلوز ساحل خلیج" و "بلوز قلب افسرده" را به عنوان اولین قطعات ضبط شده با همکاری آهنگسار خود آلبرتا هانتر(1984-1895)که او هم یک زن سیاه پوست بود، به ثبت رساند. در همین سال ها او شلوغ ترین دوران کاری خود را پشت سر می گذاشت.ضبط آثار مختلف اش،اجرا های متعدد و سفر به نقاط مختلف امریکا اما درگیری او با نوشیدنی های الکلی و مواد مخدر دوران کاری او را تحت شعاع قرار داد و از سوی دیگر موسیقی جز آن دوران در حال تحول و تغییرات فرمی به شکل دیگر بود.اسمیت روز به روز منزوی تر می شد. در سال 1929 بسی تنها حضورش در سینما را تجربه کرد.او در یک مستند 16 دقیقه ای با عنوان بلوز قدیس لوئیس(St. Louis Blues) که در مورد خودش ساخته شد حضور پیدا کرد.عنوان فیلم اسم یکی از قطعات معروف خودش بود. در دوران افول او جان هموند جونیور(1987-1910)تهیه کنند معروف موسیقی در امریکای معاصر که تهیه کننده هنرمندان برجسته ای همچون باب دیلن،بیلی هالیدی،بنی گودمن،کونت بیسی و....بوده است،به اسمیت پیشنهاد ضبط چند قطعه در استودیو اوکه(Okeh) را داد. هموند جوان بسی را هنگام اجرا در کلوپ کوچک فیلادلفیا در سال 1933 دیده بود.بسی که در دوران افول خود به سر می برد آخرین قطعاتش را در این استودیو ضبط کرد و هموند برای هر قطعه تنها 37 دلار به او پرداخت کرد.البته هموند جوان بود و بسی دیگر شهرت دهه قبل خود را نداشت و این اجراها در این استودیو بیشتر مسیری دوستانه را طی کرد و به سر انجام رسید. نکته مهم دیگری که در مورد این اجرا وجود داشت همکاری نوازنگان بزرگی مثل چو بری(ساکسیفون تنور)،جک تی گاردن (ترومبون) و فرانکی نیوتون (تورومپت) بود. حتی در روز اجرا بنی گودمن در استودیو کنار آنها اجرا داشته که صدای آواز بسی نظرش را جلب می کند به این استودیو می آید و مدتی با آنها هم نوازی می کند. به لحاظ تاریخی اتفاق مهم که در این اجرا می افتد و باقی می ماند تغییر جهت نوع خوانندگی بسی با همراهی آن نوازندگان به سمت موسیقی سوینگ(Swing) است.بسی در این اجراها بیشتر به دنبال حال و هوای متفاوت با فضای قبلی موسیقی خود بوده و به یک فضای سوینگ گون مفرح می رسد. بسی اسمیت در روز 26 سپتامبر سال 1937 در حال سفر از ممفیس به می سی سی پی بود که تصادف سختی کرد و به دلیل امتناع بیمارستان ها از پذیرفتن به موقع او،جان باخت. پس از مرگ تلخ او به دلایل نژاد پرستی او یک مرتبه بر سر زبانها افتاد و دوباره در محافل موسیقی مطرح شد.حتی پس از مرگ او آلبومی از او منتشر شد با عنوان "ملکه مویسقی بلوز". و تاثیر او بر موسیقی سیاهان امریکا تا آنجا پیش رفت که حتی کویین لطیفه خواننده موفق موسیقی هیپ هاپ امروز هم تحت تاثیر نوع خوانندگی اوست.هر ساله آلبوم هایی از بسی در امریکا منتشر می شود که بیشتر مورد توجه علاقمندان موسیقی بلوز است.
این مطلب یکشنبه آینده تو اعتماد چاپ میشه از اونجایی که من تنبلم و چیزی واسه اینجا ندارم.گفتم حالا که تایپش کردم بذارمش اینجا. |
|
+ نوشته شده در
86/02/31ساعت 23:50 توسط امیر |
|
|
|
|
+ نوشته شده در
86/02/03ساعت 14:31 توسط امیر |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندهای روزانه |
|
زنی به طعم خاک آرشیو پیوندهای روزانه |
| پیوندها |
|
نوشته های رضا صفوی نیک نوشته های علی قلی پور مهسا نيكدل مکیلانی(نوشته هایی درباره موسیقی) میثم قاسمی آکو سالمی(وبلاگ عکاسی) تایماز |
|
RSS
|